Ὥρα πολέμου

Ὤρα πολέμου

Τὴν μαύρη ὥρα τοῦ πολέμου/ οἱ κραυγὲς τῶν ψυχῶν ἠχοῦν·

μὲς τὴν σιωπὴ τῆς στάχτης/ πτώματα, αἶμα ἀθώων κυλοῦν.

Ὁ οὐρανὸς μαῦρος, συννέφιασε·/ ἄστραψε, ξέσπασε καταιγίδα.

Κλαῖνε οἱ ἄνθρωποι, κλαίει ὁ οὐρανὸς,/ ἔσπασε τῆς εἰρήνης ἡ πυξίδα.

Γλεντοῦν, γελᾶνε ἄθεοι ὑλιστὲς/ ἐνῶ χῆρες κι ὀρφανὰ ἀπολογισμός.

Δεξιώσεις γιὰ φιλανθρωπικοὺς σκοποὺς/ κι ἀπ' τὴν κακία τοῦ πολέμου «ὁ σεισμός».

Φτώχεια καὶ πεῖνα, θάνατος, ἀρρώστιες/ κυνηγοῦν τοὺς ἄοπλους αἰχμαλώτους.

Γκρεμισμένες γέφυρες, σπίτια ὄνειρα·/ μαρτύριο νέο γιὰ ἤρωες πρώτους.

Ὤρα πολέμου, ἐσὺ γεννήθηκες/ ἀπὸ τοῦ Κάϊν τὸ μίσος στὸ μυαλό,

ποὺ σκότωσε τὸν ἀδελφό του, Ἄβελ./ Ἡ ἱστορία ἐπαληθεύεται ἐδῶ.

Ὥρα πολέμου ποὺ δὲν ἄφησες λαὸ/ νὰ ἠρεμήσει στῆς εἰρήνης τὴν ἀγκάλη.

Μὰ ἥρωες στέφθηκαν δοξαστικῶς,/ ἀπ' τὸν Πατέρα, μὲ ἀμάραντο στεφάνι.

Ὁ πόλεμος, αἰώνιος ἐχθρὸς,/ ἀνήκει στοῦ πονηροῦ τὴν δράση.

Τὴν εἰρήνη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος,/ ἀναζητοῦμε ὅλοι μας στὴν πλάση.

Ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς ὑλιστὲς ποὺ ζητοῦν/ νέα ἐδάφη καὶ διψοῦν γιὰ αἷμα.

Ὅμως, ὅλοι αὐτοὶ θὰ τιμωρηθοῦν/ ἀπ' τοῦ Θεοῦ, τὸ οὐράνιο τὸ βλέμμα.

Κι ἂν ξαναρθεῖ ποτὲ ἡ ὥρα τοῦ πολέμου,
 τίποτε ἀδελφέ μου μὴν φοβηθεῖς.

Γιατὶ ὁ Χριστός μας νίκησε τὸν κόσμο
 ἀρκεῖ ποτέ, νὰ μὴν Τὸν ἀρνηθεῖς.

Μαρία Π.Μ. πρεσβυτέρα

Μ. Τεσσαρακοστὴ 2002