Ὁ Ἅγιος Κυπριανὸς καὶ ἡ Ἁγία Ἰουστίνη

              

ὉἍγιος Κυπριανὸς καὶ ἡ Ὰγία Ἰουστίνη 

Τῇ δευτέρα τοῦ αὐτοῦ μηνός, μνήμη τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Κυπριανοῦ καὶ Ἰουστίνης τῆς παρθένου.             

         Ὁ Κυπριανὸς ζοῦσε στὴν Ἀντιόχεια κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ Δεκίου (περὶ τὸ 250).  Ἦταν πλούσιος καὶ ἀπὸ γενιὰ ἀρχοντική, ἄκρως καταρτισμένος στὴ φιλοσοφία καὶ στὶς τέχνες τῆς μαγείας.  Τὴν ἴδια ἐποχή, ζοῦσε στὴν Ἀντιόχεια ἡ Ἰούστα, νεαρὰ παρθένος ἐκθαμβωτικοῦ κάλλους, κόρη τοῦ Αἰδεσίου, ἱερέα τῶν εἰδώλων.

Ἡ Ἰούστα ἄκουσε μιὰ μέρα τὸ κήρυγμα τοῦ διακόνου Πραϋλίου, ποὺ ἦρθε νὰ διαδώσει τὸν λόγο τῆς αἰωνίου ζωῆς στὸν λαό, καὶ τόση ἐντύπωση τῆς ἔκαναν τὰ λόγια του ποὺ πίστεψε ἀμέσως μὲ ὅλη της τὴν ψυχὴ στὸν Χριστό. Ἡ πίστη καὶ ἡ ἀγάπη της πρὸς τὸν Θεὸ σὲ τέτοιο βαθμὸ τὴν μεταμόρφωσαν ποὺ προσηλύτισε τὴ μητέρα της, ἡ ὁποία μὲ τὴ σειρά της ἔπεισε τὸν σύζυγό της καὶ ἔτσι πῆγαν καὶ οἱ τρεῖς στὸν ἐπίσκοπο Ὀπτάτιο καὶ ζήτησαν νὰ βαπτισθοῦν. 

Στὴ συνέχεια, ἡ Ἰούστα ἀποφάσισε νὰ ἀφιερώσει τὴν ζωή της στὸν Κύριο καὶ νὰ περάσει ὅλη τὴν ὑπόλοιπη ζωή της ἐν παρθενίᾳ, μὲ νηστεία καὶ προσευχή.

         Ἕνας νεαρὸς εἰδωλολάτρης, ὀνόματι Ἀγλαΐδας, ἐρωτεύθηκε σφόδρα τὴν Ἰούστα. Καθὼς ὅλες του οἰ ἀπόπειρες ἀποκρούονταν, ἀπελπισμένος στράφηκε στὸν Κυπριανό, ζητώντας του νὰ ἀνάψει μὲ τὰ τεχνάσματα τῆς μαγικῆς τέχνης στὸ σῶμα τῆς κόρης ἐρωτικὴ ἐπιθυμία. Ἀφοῦ μελέτησε τὰ βιβλία του, ὁ Κυπριανὸς ἐπικαλέσθηκε τὰ δαιμόνια, τὶς ὑπηρεσίες τῶν ὁποίων εἶχε ἐξασφαλίσει. 

Τίποτα ὅμως δὲν στάθηκε δυνατὸ νὰ προκαλέσει λάγνο πόθο στὴν κόρη, τόσο ἔνθερμος ἦταν ὁ ἔρως της γιὰ τὸν οὐράνιο Νυμφίο. Τρεῖς φορὲς ἔστειλε τὰ δαιμόνια στὴν Ἰούστα, καὶ τὶς τρεῖς φορὲς ἡττήθηκαν ἀπὸ τὴν χάρη τοῦ Χριστοῦ καὶ τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ·  ἀναγνώρισε τότε ὁ Κυπριανὸς ὅτι ἡ πίστη τῶν Χριστιανῶν ἦταν πιὸ δυνατὴ ἀπ' ὅλα τὰ τεχνάσματα τῆς δαιμονικῆς του τέχνης.

Πίστεψε κι ἐκεῖνος στὸν Θεό, πῆγε στὸν ἐπίσκοπο Ἄνθιμο καὶ βαπτίσθηκε, ἐγκατέλειψε τὴ σκοτεινὴ τέχνη του κι ἔκαψε δημοσίως τὰ βιβλία τῆς μαγείας.

Στὴ συνέχεια, ἔγινε ἐπίσκοπος καὶ χειροτόνησε τὴν Ἰούστα διακόνισσα, δίδοντάς της τὸ ὄνομα Ἰουστίνα. Ὅταν ὁ αὐτοκράτορας Δέκιος ἄρχισε τὸν διωγμὸ τῶν χριστιανῶν, τοὺς συνέλαβαν καὶ τοὺς δύο καὶ τοὺς πῆγαν στὴ Δαμασκὸ γιὰ νὰ τοὺς ὑποβάλλουν σὲ βασανιστήρια. Τοὺς μετέφεραν κατόπιν στὴ Νικομήδεια, ὅπου μὲ διαταγὴ τοῦ αὐτοκράτορος ἀποκεφαλίσθηκαν. 

   Πηγή: Νέος Συναξαριστὴς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, 

Ἱερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, 

Τόμος 2ος, σελ. 23 & 24