Ἡ ὑπακοὴ ἔχει ἀναγνωριστεῖ ὅτι εἶναι ἡ πρώτη ἀνάμεσα στὶς εἰσαγωγικὲς ἀρετές. Γιατὶ καταργεῖ τὴν οἴηση, δηλ. τὴ μεγάλη ἰδέα ποὺ ἔχει κανεὶς γιὰ τὸν ἑαυτό του, καὶ γεννᾶ τὴν ταπεινοφροσύνη. Γι' αὐτό, σ' ἐκείνους ποὺ τὴν κρατοῦν μὲ εὐχαρίστηση γίνεται θύρα ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ.
Ἐπειδὴ ἀθέτησε τὴν ὑπακοὴ ὁ Ἀδάμ, γλύστρησε στὸν Ἅδη. Αὐτὴ τὴν ἀρετὴ ἀγάπησε ὁ Κύριος καὶ ἔγινε ἄνθρωπος οἰκονομώντας τὴν δική μας σωτηρία. Μέχρι σταυροῦ καὶ θανάτου ὑπάκουσε τὸν Πατέρα Του, ἂν καὶ δὲν ἦταν διόλου κατώτερος ἀπὸ τὴν μεγαλοσύνη Ἐκείνου, γιὰ νὰ καταργήσει τὸ ἔγκλημα τῆς ἀνθρώπινης παρακοῆς μὲ τὴ δική Του ὑπακοὴ καὶ νὰ ἐπαναφέρει στὴ μακαρία καὶ αἰώνια ζωὴ ἐκείνους ποὺ θὰ ζήσουν μὲ ὑπακοή.
Πρῶτα λοιπὸν γιὰ τὴν ὑπακοὴ πρέπει νὰ φροντίζουν ἐκεῖνοι ποὺ θέλουν νὰ πολεμήσουν τὴν οἴηση τοῦ διαβόλου. Καὶ αὐτὴ μὲ τὸν καιρὸ θὰ μᾶς δείξει χωρὶς λάθος ὅλους τοὺς δρόμους τῶν ἀρετῶν.
Ἅγιος Διάδοχος Φωτικῆς
Πηγή: Φιλοκαλία, Τόμος Α', σελ. 297.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου