 |
| Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος καὶ ὁ Ἅγιος Πρόχορος |
... Ὁ Ἰωάννης ἀνέβηκε μὲ τὸν Πρόχορο στὸ ὄρος ἔξω ἀπὸ τὴν πόλι, καὶ παρέμειναν ἐκεῖ νηστεύοντας ἐπὶ τρεῖς ἡμέρες. Τὴν τρίτη ἡμέρα, ἐνῶ ὁ θεῖος Εὐαγγελιστὴς εἶχε τὸν νοῦ του ὑψωμένο πρὸς τὸν Θεό, ἔξαφνα μεγάλη ἀστραπὴ διέσχισε τὸν οὐρανὸ καὶ δυνατὴ βροντὴ ἔσεισε ὅλο τὸ ὄρος. Ὁ Πρόχορος ἔπεσε στὴν γῆ ὡς νεκρὸς ἀπὸ τὸν φόβο του, ἐνῶ ὁ Ἰωάννης παρέμεινε ἀκίνητος, προσηλωμένος στὴν θεωρία του, καθ' ὅσον «ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον» (Α' Ἰω. 4,18).
Ἀκούσθηκε τότε βροντερὴ φωνὴ ἀπὸ τὸν οὐρανό· «Ἐν ἀρχῇ ῇν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος...» (Ἰω. 1,1). Ὁ Ἰωάννης ὑπαγόρευε στὸν Πρόχορο ὅ,τι τοῦ ἀπεκάλυπτε ἡ φωνή, ὅπως ἄλλοτε στὸ ὄρος Σινᾶ ὁ Μωυσῆς ἔγραφὲ τὸν Νόμο καθ' ὑπαγόρευσιν τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ παραδώση τὸ μήνυμα τῆς σωτηρίας ὄχι ὅπως τότε μόνον στὸν ἐβραϊκὸ λαὸ ἀλλὰ στὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης.
 |
| Τὸ σπήλαιο τῆς Άποκάλυψης - Πάτμος |
Κάποια Κυριακή, ἐνῶ ὁ Ἀπόστολος βρισκόταν σέ σπήλαιο τῆς Πάτμου προσευχόμενος, ὁ βράχος τοῦ σπηλαίου σχίσθηκε στὰ τρία καὶ στὸ μέσον ἐπτὰ λυχνιῶν ἐμφανίσθηκε ὁ Κύριος μὲ μορφὴ νέου τοῦ ὁποίου «ἡ ὄψις ὡς ὁ ἥλιος φαίνει ἐν τῇ δυνάμει αὐτοῦ». Θέτοντας τὸ δεξί του χέρι ἐπάνω στὸν Ἰωάννη, τοῦ εἶπε· «Μὴ φοβοῦ· ἐγῶ εἰμι ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος καὶ ὁ ζῶν, καὶ ἐγενόμην νεκρός, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, καὶ ἔχω τὰς κλεῖς τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ᾅδου· γράψον οὐν ἃ εἶδες, καὶ ἃ εἰσι καὶ ἃ μέλλει γίνεσθαι μετὰ ταῦτα» (Ἀποκ. 1,17-19).
Κατόπιν τοῦ ἀποκαλύφθηκαν σὲ μεγαλοπρεπεῖς ὁράσεις ὅσα θὰ συμβοῦν στοὺς ἐσχάτους καιρούς· ἡ ἐξάπλωσις τῆς ἁμαρτίας, ἡ ἔλευσις τοῦ Ἀντιχρίστου, ὁ πόλεμος του κατὰ τῶν πιστῶν, ἡ νίκη τοῦ Χριστοῦ κατὰ τοῦ Ἀντιχρίστου, ὁ ὁποῖος τελικὰ θὰ ριφθῆ γιὰ πάντα στὴν κόλασι μαζὶ μὲ τὸν διάβολο καὶ τοὺς ἀγγέλους του, ἡ ἀναστάτωσις τοῦ κόσμου, ἡ συντέλεια τῶν πάντων διὰ τοῦ θείου πυρὸς καὶ τέλος, ὁ θρίαμβος τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ἡ ἀνάστασις πάντων καὶ ἡ τελικὴ κρίσις...
... Τὸ βιβλίο τῶν θείων ἀποκαλύψεων κλείνει μὲ τὴν πρόσκλησι τοῦ ἡγαπημένου μαθητοῦ πρὸς τοὺς πιστοὺς καὶ ἐραστὰς τοῦ Κυρίου νὰ προσμένουν μὲ ἡσυχία καὶ προσευχὴ τὴν ἔλευσί Του. «Καὶ τὸ Πνεῦμα καὶ ἡ νύφη (Ἐκκλησία) λέγουσιν· ἔρχου. καὶ ὁ ἀκούων εἰπάτω· ἔρχου· καὶ ὁ διψῶν ἐρχέσθω, καὶ (...) λαβέτω ὕδωρ ζωῆς δωρεάν. (...) ναὶ ἔρχομαι ταχύ (μαρτυρεῖ ὁ Κύριος). ἀμήν, ναὶ ἔρχου, Κύριε Ἰησοῦ» (Ἀποκ.22, 17·20)...
Πηγή: Νέος Συναξαριστὴς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας,
Ἱερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου,
σελ. 292 &293 (2 ἀποσπάσματα)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου