Ἡ Παναγία διδάσκει (Β')

          

Ἡ Κεχαριτωμένη

 
               ... Ἡ Μητέρα τοῦ Μεγάλου Παιδαγωγοῦ, τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, διδάσκει μέ κάθε τρόπο κάθε ἄνθρωπο καί σέ κάθε εὐκαιρία.  Διδάσκει ἀκόμη καί μέ τά ἐξωτερικά χαρακτηριστικά Της, τά ὁποῖα σημειώνει ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης: «Ἡ Κυρία Θεοτόκος, κατά τά ἐξωτερικά χαρακτηριστικά καί τό ἦθος τοῦ σώματος, ἦταν σεμνή καί σεβάσμια σέ ὅλα, μιλοῦσε λίγο καί ὅταν ἦταν ἀνάγκη. Ἦταν γρήγορη στό νά ὑπακούει καί καταδεκτική... Δέν ξανοιγόταν σέ κάθε ἄνθρωπο. Βρισκόταν μακρυά ἀπό γέλια καί ἔξω ἀπό κάθε ταραχή καί θυμό. Τά πανάμωμα χείλη της ἦταν ἀνθηρά, πού ἔλαμπαν κόσμια μέ χρῶμα ἐρυθρό καί ἦταν γεμᾶτα ἀπό τή γλυκύτητα τῶν λόγων... Εἶχε τά χέρια της, πού δέχτηκαν τόν Θεό, μακρυά. Ἦταν χωρίς ὑπερηφάνεια καί ἐπίδειξη, χωρίς νά δείχνει καμιά ἀνοησία ἤ ἔκλυση. Εἶχε ὑπερβολική ταπείνωση... Καί γιά νά ποῦμε γενικά, ἡ Κυρία Θεοτόκος ἦταν καί κατά τά ἐξωτερικά μέλη τοῦ παναχράντου σώματός της, γεμάτη ἀπό τόση θεία χάρη καί σεβασμιότητα, ὥστε ὅταν κανείς τήν ἔβλεπε, δεχόταν στήν ψυχή του σεβασμό καί εὐλάβεια ἀναμιγμένη μαζί μέ μιά ἐσωτερική χαρά...».

            Ὅ,τι ἔγινε ἡ Θεοτόκος Μαρία, ἔγινε μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ, διότι «εὔρε χάριν παρά τῷ Θεῷ» (Λουκ. Α' 30). Τιμώντας τήν Παρθένο Μαρία, λατρεύουμε Ἐκεῖνον πού τήν ἔκανε δοχεῖο καθαρό καί ἄξιο καί καταδέχθηκε νά γεννηθεῖ καί νά κρατηθεῖ στήν ἀγκαλιά της.

                Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος λέει πώς ἡ τιμή πρός τούς Ἁγίους εἶναι ἡ μίμησή τους καί ἑπομένως ἡ τιμή πού ἀποδίδουμε πρός τήν Θεοτόκο, πρέπει νά εἶναι, πρίν ἀπό ὅλα, μίμηση τῆς ζωῆς καί τῆς πίστεώς της.

                Ἡ τιμή πρός τήν Θεοτόκο δέν εἶναι ἄσχετη μέ τήν τιμή πρός τόν Υἱό της, τόν Ἰησοῦ Χριστό.  Αὐτό εἶναι ὁλοφάνερο στή διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας. Γράφει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός: «Ἡ τιμή πρός αὐτήν ἀναφέρεται σ' Αὐτόν πού σαρκώθηκε ἀπό αὐτήν».

         Ἡ κατά σάρκα Μητέρα τοῦ Ἰησοῦ ἔγινε Μητέρα ὅλων μας κατά Χάρη. Ἐπομένως, ἐπειδή εἶναι Παναγία, ἔχει πολλή ἀγάπη, ὅπως ὅλοι οἱ Ἅγιοι, ἐπειδή εἶναι καί Μητέρα μας, ἔχει μητρικό πόνο καί ἐνδιαφέρον γιά ὅλα τά προβλήματα τῶν τέκνων Της, τῶν Χριστιανῶν. Ἐνεργεῖ μέ μητρικό ἐνδιαφέρον, γιά τή λύση τῶν προβλημάτων τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου καί γιά τή σωτηρία του.

              Ἡ Παναγία, πού εἶναι τό ὄργανο τῆς χαρᾶς, διδάσκει τή χαρά τοῦ Χριστοῦ στούς ἀνθρώπους πού τόσο τήν ἔχουν ἀνάγκη. Γράφει ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας ὁ Κρήτης: «Χαῖρε, ἐσύ πού εἶσαι τό ὄργανο τῆς χαρᾶς, μέ τό ὁποῖο λύθηκε ἡ καταδίκη τῆς κατάρας καί ἀντί τῆς κατάρας δωρήθηκε στόν ἄνθρωπο τό δικαίωμα τῆς χαρᾶς. Χαῖρε, ἐσύ πού χρησίμευσες γιά νά συμφιλιωθεῖ ὁ Θεός μέ τούς ἀνθρώπους. Χαῖρε, ἐσύ πού γέννησες τήν ἀκατάληπτη χαρά». Καί ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ὑπογραμμίζει: «Αὐτή εἶναι ἡ δόξα τῶν κατοίκων τῆς γῆς καί ἡ εὐφροσύνη τῶν κατοίκων τοῦ οὐρανοῦ».

              Ἡ Κεχαριτωμένη Παναγία δίδαξε, διδάσκει καί θά διδάσκει πάντα τά παιδιά Της, τούς ἀνθρώπους!

               Ἄς ἀκούσουμε τή διδασκαλία Της.

Πρωτοπρεσβύτερος Ἐμμανουήλ Ἀριστ. Γαβριλάκης 

Θεολόγος 

Πηγή: Ἀλλοίμονό μου ἐάν δέν κηρύττω

π. Ἐμμανουήλ Ἀριστ. Γαβριλάκη, Θεολόγου, 

σελ. 210-212 (ἀπόσπασμα)