Γι' αὐτὸ καὶ ὁ ἱεράρχης ἀφοῦ ντύσει τὸν βαπτισθέντα
μὲ φωτοειδῆ στολὴ καὶ τὸν χρίσῃ μὲ θεῖο μύρο καὶ
τὸν καταστήσῃ κοινωνὸ τοῦ σώματος καὶ αἵματος τοῦ Χριστοῦ,
τὸν ἀπολύει δείχνοντας ὅτι ἔγινε ἀπὸ ἐδῶ τέκνο φωτός,
σύσσωμος μὲ τὸν Χριστὸ καὶ μέτοχος τοῦ θείου Πνεύματος.
Διότι ἀναγεννώμαστε καὶ γινόμαστε
υἱοὶ Θεοῦ οὐράνιοι ἀντὶ ἐπίγειοι καὶ αἰώνιοι ἀντὶ πρόσκαιροι,
ἀφοῦ ὁ Θεὸς ἐμφυτεύει καυστικῶς στὶς καρδιές μας
τὴν οὐράνια χάρι καὶ ἐπιβάλλει τὴν σφραγῖδα τῆς υἱοθεσίας,
μὲ τὴν χρῖσι τοῦ θείου αὐτοῦ μύρου,
καὶ μᾶς σφραγίζει μὲ τὸ πανάγιο Πνεῦμα
γιὰ τὴν ἡμέρα τῆς ἀπολυτρώσεως
ἐὰν διατηρήσωμε ἕως τὸ τέλος βέβαια τὴν ὁμολογία αὐτὴ
καὶ ἐκπληρώσωμε μὲ ἔργα τὴν ὑπόσχεσι ἢ καὶ
ἂν τυχὸν κάπως διαφθαρῇ τὴν ἐπισκευάσωμε μὲ τὴν μετάνοια.
Γι' αὐτὸ καὶ μετά τὸ θεῖο βάπτισμα ἐπιζητοῦνται
τὰ ἔργα τῆς μετανοίας
ἄν ὅμως ἀπουσιάζουν αὐτά,
τότε ὁ λόγος τῆς ὑποσχέσεως πρὸς τὸν Θεὸ
ὄχι μόνο δὲν ὡφελεῖ, ἀλλὰ καὶ καταδικάζει τὸν ἄνθρωπο.
Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου