Πραγματικοὶ φίλοι

Ὁ φίλος διαφέρει ἀπὸ τὸν κόλακα·

«ὁ κόλακας συζητάει μόνον γιὰ νὰ ἀρέσει, 
ἐνῶ ὁ φίλος δὲν ἀποφεύγει νὰ ὑποδείξει 
ἀκόμη καὶ ἐκεῖνα ποὺ προκαλοῦν λύπη».

Πραγματικοὶ «φίλοι 
μὲ τὸν Θεὸ καὶ μεταξύ τους εἶναι οὶ ἅγιοι».

Οἱ πονηροί, οἱ ἀμαθεῖς, οἱ μοχθηροὶ καὶ αἰσχροὶ
 εἶναι ἀκατάλληλοι γιὰ φίλοι.

«Λίγοι ὀνομάστηκαν φίλοι τοῦ Θεοῦ»,

 ὁ Μωϋσῆς (Ἀριθ. 12,8), ὁ Ἀβραὰμ (Ἰακ. 2,23) καὶ 
ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος (Ἰω. 3,29). 
 Ὁ Κύριος ὀνόμασε τοὺς μαθητές Του φίλους, 
ὅταν ἔφθασαν στὴν τελειότητα (Ἰω. 15, 14-15).
  Ἄξιος τῆς φιλίας τοῦ Χριστοῦ εἶναι μόνον «ἐκεῖνος 
ποὺ ἔχει σταθερὴ καὶ άμετακίνητη φιλία μὲ τὸν Χριστό».

Μέγας Βασίλειος